'Raissa Derous'
Krassen op haar lichaam
het stukje glas in haar hand
ze weent, ze huilt diep vanbinnen
want niemand wilt haar begrijpen
Ze heeft zoveel pijn
maar er is niemand die naar haar luistert
Dus neemt ze steeds dat stukje glas
en maakt diepe krassen
Bloed vloeit uit haar lichaam
haar benen, haar armen, haar buik
staan vol met littekens gekerfd
ze vergeet even wie ze is
Telkens ze het stukje glas gebruikt
heeft het haar even een goed gevoel
daarna is er weer die pijn
van hoe ze anders zou willen zijn
krassen, snijden …
ze is het al zolang gewoon
ze weet niet hoe ze moet leven zonder
hoe ze anders moet omgaan …
het stukje glas in haar hand
ze weent, ze huilt diep vanbinnen
want niemand wilt haar begrijpen
Ze heeft zoveel pijn
maar er is niemand die naar haar luistert
Dus neemt ze steeds dat stukje glas
en maakt diepe krassen
Bloed vloeit uit haar lichaam
haar benen, haar armen, haar buik
staan vol met littekens gekerfd
ze vergeet even wie ze is
Telkens ze het stukje glas gebruikt
heeft het haar even een goed gevoel
daarna is er weer die pijn
van hoe ze anders zou willen zijn
krassen, snijden …
ze is het al zolang gewoon
ze weet niet hoe ze moet leven zonder
hoe ze anders moet omgaan …
met de pijn die al jaren in haar hart woont ...
geschreven door:
'Raissa Derous'
Geplaatst door 'Raissa Derous'
Reactie plaatsen
Reacties
Wow raissa! Echt een prachtig, indrukwekkend gedicht. Sprakeloos!
X lynn